"شورای عالی موسیقی صدا و سیما انتخاب شد. محمد سریر، حسن ریاحی، درویش‌رضا منظمی، ساعد باقری و محمد میرزمانی به عنوان اعضای شورای عالی موسیقی صدا و سیما معرفی شدند ... اهم وظایف این شورا، همدلی و همفكری اعضا در جهت هدایت موسیقی شایسته رسانه ملی، نظارت بر تولید موسیقی، مشاوره به معاونین محترم برنامه‌ای و تایید برآورد تولیدات موسیقی است." <لینک خبر>

یادآوری:
شورای عالی موسیقی صدا و سیما:
اعضا: محمد سریر، حسن ریاحی، درویش‌رضا منظمی، ساعد باقری و محمد میرزمانی

شورای راهبردی موسیقی وزارت ارشاد:
اعضا: محمد سریر، داود گنجه‌ای، حمید‌رضا نوربخش، كامبیز روشن‌روان، مجید كیانی، میرزمانی، ساسان فاطمی، مصطفی کمال پورتراب

هیات مدیره خانه موسیقی
اعضا: محمد سریر، داود گنجه‌ای، حمیدرضا نوربخش، داریوش پیرنیاکان، نصرالله ناصح پور، تقی ضرابی، فرشاد توکلی

شورای عالی خانه موسیقی
اعضا: محمد سریر، داود گنجه‌ای، داریوش پیرنیاکان، محمدرضا شجریان، مصطفی کمال پورتراب، فرهاد فخرالدینی، شاهین فرهت، هوشنگ ظریف

شورای نظارت مرکز موسیقی
اعضا: محمد سریر، داود گنجه‌ای، داریوش پیرنیاکان، هادی منتظری

شورای موسیقی یونسکو
اعضا: محمد سریر، داود گنجه‌ای، داریوش پیرنیاکان، حسن ریاحی، حمید رضا نوربخش، هومان اسعدی

شورای موزه موسیقی
اعضا: محمد سریر، داود گنجه‌ای، داریوش پیرنیاکان، حمید رضا نوربخش، علی مرادخانی

شوراهای پیشنهادی دهلچی:

شورای "نظارت بر مرکبات مرغوب موسیقی"
رنیس پیشنهادی: محمد سریر
اعضا و وظایف پیشنهادی: محمد سریر (متخصص پرتقال)، داود گنجه‌ای (ترمیناتور نارنگی)، داریوش پیرنیاکان (فوق تخصص تهیه لیمو عمانی)، حسن ریاحی (ناظر)
وظایف شورا: نظارت بر کیفیت انواع مرکبات فصل از طریق چشیدن، چهارقاچ کردن، آب‌لمبو کردن و دیگر روش ها.

شورای "تقسیم غنائم هنر موسیقی"
رنیس پیشنهادی: داریوش پیرنیاکان
اعضا و وظایف پیشنهادی: داریوش پیرنیاکان (رنیس، دبیر، سخنگو و کارشناس بوی پول)، محمد سریر (توجیه سازی طرح های خارجی مرتبط با یونسکو)، داود گنجه‌ای (ریش سفیدی هنگام تقسیم غنائم)، حمیدرضا نوربخش، نماینده مستقل نسل جوان آویزون (جمع آوری خرده ریزها)
وظایف شورا: تمام کردن زحمات این و آن به نام خود از طریق مرده خوری و صرف چای، حلوا و میوه و شیرینی

شورای موسیقی "محبان همدیگر"
رنیس پیشنهادی: داود گنجه‌ای
اعضا و وظایف پیشنهادی: داود گنجه‌ای (محب جمع)، محمد سریر(محب گنجه‌ای)، داریوش پیرنیاکان (محب نوربخش)، حسن ریاحی (مبهوت محب)، حمیدرضا نوربخش، نماینده مستقل نسل جوان آویزون (محب خود و آویزون "استاد")، محمد میرزمانی (محب شغل)
وظایف شورا: مطرح کردن استادان درجه یک موسیقی عضو شورا، در مذاکرات با وزیر و مسؤولین محترم جهت رفع ظلم تاریخی‌ای که بر همین چند نفر رفته است.

شورای "خوش و بش موسیقی کشور"
رنیس پیشنهادی: محمد سریر
اعضا و وظایف پیشنهادی: محمد سریر (کارشناس بش)، داود گنجه‌ای (متخصص خوش)، داریوش پیرنیاکان (یادآوری ارزش خوش و بش از طریق ایجاد فقدان آن)، حمیدرضا نوربخش نماینده مستقل نسل جوان آویزون (مترجم همزمان خوش و بش به زبان ناشنوایان)، کامبیز روشن روان (ایجاد وکیوم)، درویش رضا منظمی (مُهر تضمین کار)
وظایف شورا: گرفتن حق الجلسه از طریق جمع شدن در اتاقی مخصوص و تناول مقادیر مبسوطی چای و میوه و شیرینی و رفتن به دستشویی جهت تمرکز بیشتر

شورای "سمنوپزان موسیقی (نهاد خیلی مهم)"
رنیس پیشنهادی: حمیدرضا نوربخش (نماینده مستقل نسل جوان آویزون)
اعضا و وظایف پیشنهادی: حمیدرضا نوربخش (مداحی و ذکر ادعیه لازمه)، محمد سریر (هم زدن ملاقه)، داود گنجه‌ای (چشیدن در مقیاس ریشتر)، حمیدرضا عاطفی (آتش بیار معرکه)، داریوش پیرنیاکان (تامین منابع انسانی لازم از شهرستان های تابعه)، درویش رضا منظمی (جمع آوری اعانه و نذورات)، حسن ریاحی (ناظر دیگ)، کامبیز روشن روان (دبیر علمی دیگ)
وظایف شورا: شنیدن آرزوهای جامعه موسیقی و ارائه راه حل با پختن سمنوی نذری. شورا موظف است هر شش ماه یک بار حداقل برای یک آرزوی برآورده نشده سمنو بپزد.

شورای "پاس کاری مناصب موسیقی کشور"
رنیس پیشنهادی: مجید کیانی
اعضا و وظایف پیشنهادی: مجید کیانی (کاپیتان/ دفاع میانی)، علی بیانی (نیمکت نشین)، محمد سریر (نوک حمله)، داود گنجه‌ای (مربی بدن سازی)، داریوش پیرنیاکان (هافبک تهاجمی)، شاهین فرهت (توپ جمع کن)، کامبیز روشن روان (هافبک میانی/ بازی ساز)، ایرج نعیمایی (نماینده فدراسیون)، داریوش طلایی (اخراج)، حسن ریاحی (ناظر فیفا)، شریف لطفی (فوروارد)، تقی ضرابی (مسؤول گفتن خسته نباشید به فوروارد)، حمیدرضا نوربخش، نماینده مستقل نسل جوان آویزون (مسؤول برانکار)
وظایف شورا: وظیفه اصلی این شورا حفظ و صیانت از حریم مقدس معدود مشاغل مربوط به موسیقی است از طریق پاس کاری مشاغل مذکور بین بازی کنان محترم حاضر در جلسه.

شورای موسیقی "جشنواره ها مال خودمون"
رنیس پیشنهادی: کامبیز روشن روان
اعضا و وظایف پیشنهادی: کامبیز روشن روان (دبیر و نظریه پرداز جشنواره)، محمد سریر (مسئول تهیه و تدوین جدول مندلیف داوران از بین اعضای حاضر در جلسه)، داود گنجه‌ای (نماینده تام‌الاختیار زیست شناسی و کترینگ اداره مربوطه)، داریوش پیرنیاکان (داور ثابت)، حسن بلخاری (نظریه پرداز  فله ای و بی‌ربط)، ایرج نعیمایی (تعیین کننده شاخص جوجه کباب)، حسن ریاحی (ثابت پلانک)، حمیدرضا نوربخش نماینده مستقل نسل جوان آویزون (معرفی و مشارکت فی سبیل الله! با اسپانسر)، محمدرضا درویشی (رهبری تیم‌های آویزون عشق نگارش)، مهدی آذر سینا (نخودی)
وظایف شورا: طراحی، برنامه ریزی و اجرای جشنواره‌های بی‌خاصیت، و تخصیص بودجه معطله بین اعضا

شورای موسیقی "گسترش شوراهای موسیقی کشور"
رنیس پیشنهادی: محمد سریر
اعضا و وظایف پیشنهادی: محمد سریر (آماده سازی نیاز به وجود یک شورا از طریق بی فایده سازی شورای قبلی)، حسن ریاحی (موافقت اصولی با هر چیز غیر اصولی)، داود گنجه‌ای (یادآوری لیست همیشگی به دوستان)، داریوش پیرنیاکان (امور مالی)
وظایف شورا: تشویق نهاد های مختلف به تشکیل شوراهای ضروری و مفید و پر کار در راستای تحقق اهداف جیبی – شکمی اعضا.

استاد پروفسور دکتر دکتر رحمان خالیوَند (ریموند فُن کالیوان)
استاد پروفسور دکتر دکتر رحمان سبزواری خالیوند در محله پاچه نار به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در هنرستان موسیقی تهران گذراند و سپس چندی در ارکسترهای مختلف آن زمان به گذاشتن نت روی پوپیتر نوازندگان پرداخت. وی در ۲۲ سالگی راهی اروپا شد و در فرانسه به کسنرواتوار عالی پاریس راه یافت. در طی مدت اقامت در فرانسه، هارمونی را نزد استاد سرشناسی مثل لویی ماسمالیون و کنترپوان را نزد استاد خیلی سرشناس‌تری مثل هانری دودره فرا گرفت و چندین بار در زنگ‌های تفریح کنسرواتوار ارکستر سمفنیک پاریس را رهبری ‌کرد. پس از دریافت جایزه اول کنسرواتوار عالی پاریس به ایتالیا رفت و در رم نزد موسیقیدان بیش از حد برجسته، روبرتو آبدوکیاری، کنترپوان خیلی پیشرفته و هارمونی اکسترا پیشرفته را فراگرفت و چندین اپرا از وردی و پوچینی و روسینی به روی صحنه آورد. در همین ایام، در اوقات فراغت، به آلمان می‌رفت و نزد رهبر خیلی بزرگی مثل هانس دیتریش تُنباین اصول رهبری ارکستر و نزد آهنگسازِ از او هم بزرگتری مثل ارنست فُن فِشگِلباخ آهنگسازی را فرا می‌گرفت.
وی در رفت و آمدهای میان ایتالیا و آلمان بیش از ۲۵۰ اثر سمفنیک تصنیف کرد که توسط بزرگترین ارکسترهای دنیا در بزرگترین شهرهای اروپا اجرا شدند. یک بار که از آلمان به ایتالیا می‌رفت، توانست در زوریخ جایزه بهترین رهبر ارکستر را در بزرگترین و معتبرترین مسابقه‌ی بین‌المللی رهبری ارکستر از آن خود کند. بار دیگر، از ایتالیا که به آلمان می‌رفت، راه خود را کج کرده به مادرید رفت و جایزه بهترین آهنگساز دنیا را ربود.
در همین ایام، تعطیلات آخر هفته را به مسکو و سن پطرزبورگ می‌رفت و نزد یکاتِرینا خالتورُوسکایا و دیمیتری درپیت‌یِویچ سمبل‌اُفسکی، استادان فوق‌العاده سرشناس روس، رهبری کُر و بقیه چیزهایی که تا حالا نیاموخته بود را فرا می‌گرفت. در این سفرها، در راه بازگشت از روسیه به آلمان، در شهرهای نیژنیسکیارنودروفگورود و پولخسکایانادلاوسکینزکی (هر دو از شهرهای خیلی خیلی معروف به شمار می‌روند) از قطار پیاده می‌شد و آنسامبل های بادی بازنشسته های ارتش سرخ آنها را رهبری می‌کرد. وی در همین رفت و آمدها موفق شد از مدرسه موسیقی جولیارد آمریکا به دریافت بالاترین درجه دکترای موسیقی سراسر ایالات متحده آمریکا، با رتبه خیلی خیلی عالی، نائل شود. رساله‌ او تحت عنوان «دستگاه‌ها و آوازهای موسیقی ایرانی: تحلیلی بر گوشه حاجی حسنی» با استقبال بی‌نظیری از سوی هیئت ژوری رو به رو شد.
پس از دریافت مدرک دکترا، دانشگاه‌های مختلفی از او برای تدریس دعوت به عمل آوردند که او از میان آنها سه دانشگاه خیلی خیلی معتبر در شهرهای خیلی خیلی معروف اُفِن تاگِن هاوزنِ آلمان، فیل بیدریش ماخمِن تاگِ اتریش و ماسیمو دی فراراسکونیِ ایتالیا را برگزید و به زودی از سوی هر سه دانشگاه به او درجه پرفسوری اعطا کردند (لازم به ذکر است که این درجه را روی بازو نصب می‌کنند). او هرگز از تلاش دست برنداشت و، در همان حالی که ارکسترهای متعددی را در اقصا نقاط اروپا رهبری می‌کرد، از دانشگاه یورک کانادا، در زبان‌های ایتالیایی، فرانسوی، انگلیسی، آلمانی، روسی، اسپانیایی و پشتو فارغ‌التحصیل شد. سپس با مطالعه عمیق روانشناسی، جامعه‌شناسی، زبان‌شناسی، مردم‌شناسی، علوم سیاسی و حقوق در وقت ناهار و در سلف سرویس سه دانشگاه فوق، رساله دوم خود را تحت عنوان «ساختارهای تونال، ریتمیک و فُرمال ای قشنگ تر از پریا» به دانشگاه هاروارد ارائه داد و موفق به دریافت عالی‌ترین درجه دکترا در موسیقی شناسی قمی (دومین دکترای وی) از این دانشگاه شد.
رحمان خالیوند بارها از سوی رهبران بزرگ ارکستر تشویق شده و مورد تفقد قرار گرفته است. هربرت فن کارایان یک بار به او گفته بود که جلیقه خیلی شیکی پوشیده است. زوبین مهتا نیز در آخر یک کنسرت دوستانه به پشت وی زده و گفته بود: «هرچی باشه یه جورایی هم‌ولایتی هستیم». وی هم اکنون در شهر سورکیوسون، در سواحل اقیانوس منجمد شمالی، ساکن است و در عالی‌ترین کنسرواتوار این شهر به تدریس سلفژ بی صدا اشتغال دارد.